De eerste tienkamp van het seizoen is niet verlopen zoals gehoopt. Na een degelijke start (11"10 - 7m32 - 14m21 PR) dook het energieniveau pijlsnel naar beneden waardoor ik niet wilde aandringen en de meerkamp vroegtijdig stopzette. De reden hiervoor is onvoldoende hersteld na een lange periode ziek geweest te zijn. Een aantal weken sukkelde ik van het ene in het andere met bijbehorende ongemakken en vermoeidheid. Het was zeker mogelijk om te presteren op enkele proeven (de resultaten van mijn voorbereidingswedstrijden spreken voor zich), maar om 2 dagen op het hoogste niveau te kunnen presteren moet je 100% zijn. Ook de omstandigheden waren wisselvallig, zon, regen, onweer,... we hebben het allemaal gehad. Dit is ook de hoofdreden waardoor er veel andere atleten uit de wedstrijd gestapt zijn.
Aangezien ik met een valse start mijn tienkampseizoen startte werd er snel op zoek gegaan naar een nieuwe meerkamp (voor het EK). Hierbij kan ik met trots zeggen dat ik groen licht gekregen heb om van start te gaan op de prestigieuze tienkamp in Götzis/Oostenrijk. De Hypomeeting is de grootste en mooiste tienkamp die je als atleet kan doen. Met de aanwezigheid van een groot kennerspubliek is het meestal mogelijk om net dat beetje meer te presteren. Ik kijk er dan ook naar uit om voor de eerste keer het Möslestadion in Götzis te betreden! Het zal in elk geval een goeie leerschool zijn en hopelijk kan ik op enkele disciplines concurreren met de besten. De form is goed, de organisatie en sfeer zal top zijn, nu nog het weer!
Doordat mijn "tweede" tienkamp sneller komt dan gepland werd het schema wat aangepast. Veel tijd om wat bij te trainen is er niet, wat extra wedstrijden was wel mogelijk. Afgelopen weekend stond ik aan de start op de thuispiste in Zwevegem voor de beker van Vlaanderen (landelijke 1). Het werd een wedstrijd met een hoog tempo aangezien ik opgesteld stond voor het speerwerpen en polsstokspringen, dat allebei om 14u van start ging. Gelukkig kon ik zonder grote problemen mijn pogingen in het speerwerpen afwerken met 64m02. In het polsstokspringen startte ik wat moeizaam op 4m60, maar sprong dan ruim 4m80. Hierna liet ik de lat op 5m00 leggen, maar ik bleef moeite hebben om het juiste ritme te pakken te krijgen. Na het polsstokspringen was ik ook slotloper op de 4x100m die we ook dit jaar tot een goed einde gebracht hebben (ondanks een atleet van HCO die plots in mijn baan liep) :-)
De volgende wedstrijd op de planning en tevens de laatste test voor Götzis is het Vlaams kampioenschap in Kessel-Lo (zaterdag 19 mei) waar ik aan de start kom van het verspringen en de 110mH.
Tot binnenkort!
Net zoals de meeste atleten nam ik dit weekend deel aan het provinciaal kampioenschap. Wat voor West-Vlaanderen betreft waren de omstandigheden gewoonweg rampzalig.
Tijdens dag 1 gaf de thermometer maximaal 12°C aan, daarbovenop kwam er ook nog eens een draaiend windje afgewisseld met regenbuien. Zoals gepland nam ik deel aan de 100m en het discuswerpen. In de reeksen van de 100m was er net voor de start een technische fout waardoor we 15 minuten moesten wachten om te starten. Hierdoor heb ik bijgevolg niet aangedrongen en liet ik mij de laatste 20m uitbollen. Ik kwam tot een windstille 11"29. In de finale beloofde het spannend te worden en draaide ik de gaskraan volledig open. Mijn start was goed en over de technische kant van de eerste 70m ben ik tevreden, daarna begon ik wat te verkrampen. Ik verpulverde mijn persoonlijk record en liep mijn eerste legale sub-11" (10"86 (+0.9)!!) Ik voel al een tijdje dat ik onder die 11"-grens moet kunnen duiken, maar mijn gebrekkige start- en wat verkrampte sprinttechniek zorgde ervoor dat mijn snelheid niet optimaal tot zijn recht kwam. Het technisch werk van afgelopen winter werpt gelukkig zijn vruchten af.
Na anderhalf uur wachten begon het stilaan terug te druppelen. Bij aanvang van de wedstrijd was het al aan het gieten waardoor alles doorweekt werd en de gevoelstemperatuur nogmaals een duik naar beneden nam. Ik wilde het risico op ziekte niet nemen en stopte de wedstrijd na mijn openingsworp (met 40m03 gezien de omstandigheden zeker niet slecht).
Dag 2 zag er al beter uit, na een natte voormiddag kwam de zon er stilaan door en kon alles opdrogen. Nu was er een nieuwe spelbreker: een gigantische tegen-zijwind. De windstoten maakten het onmogelijk om te presteren. Ik besloot toch om toch van start te gaan met de hoop op een vallende wind. Op de 110mH voelde ik na de 5e horde dat het geen zin meer had om aan te dringen en liep ik de wedstrijd nog uit zonder aan te dringen. Aansluitend op de horden startte het polsstokspringen. Ik kon nog 2 opwarmingssprongen doen vooraleer de wedstrijd begon en met zo'n gevaarlijke wind was dit zeker niet evident. Door het lange wachten, zo goed als geen opwarmingssprongen in de benen te hebben en de extreme wind had ik moeite om in de wedstrijd te komen. Ik haalde mijn aanvangshoogte vlot (4m50), maar daarna moest ik telkens wisselen van stok en sprong ik de lat er 3x af op 4m70.
Vlak na de wedstrijd was ik enorm gefrustreerd omdat ik 3 wedstrijden (discus - 110mH - polsstok) gedaan heb in onmogelijke omstandigheden. Hierdoor viel het laatste luikje van mijn voorbereiding naar de eerste tienkamp letterlijk wat in het water. Gelukkig schudde ik die snelle 100m uit de benen waardoor ik een mooie tegenprestatie gekregen heb. De frustraties waren er ook vanwege de (grote) honger naar presteren. Ik wil mijn progressie in bepaalde disciplines laten zien, maar voorlopig is dit nog niet mogelijk geweest. Toch ga ik met een heel positief gevoel naar Italië aangezien ik in goeie doen ben. Laten we hopen op betere omstandigheden in Desenzano volgend weekend!
Dank aan Thomas VdP
Nog 10 dagen te gaan voor mijn eerste tienkamp van het seizoen, dit betekent dat de rem op de trainingen gezet wordt en dat ik zo specifiek mogelijk werk. De meest specifieke training is een wedstrijd! Afgelopen weekend stond er een trainingswedstrijd in Kortrijk op het programma. Ik zou er het kogelstoten en hoogspringen voor mijn rekening nemen. Net als bij de vijfkamp in Roeselare was het koud en stond er een sterke wind. Deze keer kwam er ook regen aan te pas, waardoor het verre van optimaal was.
Een week voor Roeselare voelde ik mij moe en niet 100% waardoor we meer rust ingelast hebben, ziekte lag op de loer. Sindsdien ging het met ups en downs, vooral tijdens het intensievere loopwerk bleek ik last te hebben van "afgesnoerde" benen. Ondanks dit gevoel presteerde ik toch op hoog niveau zowel in Roeselare als in Kortrijk. In het kogelstoten liet ik mijn beste en meest constante reeks optekenen met een nieuw PR in de eerste worp (13m72). Tussen mijn 4 beste worpen zat slechts 4cm en alle worpen vlogen mooi over de 13m lijn. De energie voor die extra punch was er nog niet, maar het ziet er goed uit voor het vervolg!
Na een regenpauze kon ik gaan hoogspringen waar ik in mijn 2e poging over 1m85 sprong. De lat viel er vervolgens 3 keer af op 1m90. Er was teveel twijfel in de laatste drie passen vanwege een natte en met mos begroeide piste.
Direct na het hoogspringen deed ik nog wat lactisch werk (niet in competitie) om de trainingsdag goed af te sluiten. Het kon bijna niet specifieker door de volgorde van de afgewerkte disciplines kogel - hoog - 400m.
Na Kortrijk brak de ziekte (uit)eindelijk door, vermoedelijk was een namiddag in het koude weer en het hoogspringen op een kletsnatte mat er teveel aan. Twee dagen rust heeft mij goed gedaan en ik voel me beter en beter worden. Gisteren deed ik al een eerste test met een polsstoktraining. Ik herstel blijkbaar heel snel aangezien ik een frisse aanloop en hele goeie sprongen liet zien. Er wordt nu toch niet veel meer getraind om mijn lichaam volledig te laten herstellen en klaar te zijn voor de volgende wedstrijden.
De volgende afspraak is het provinciaal kampioenschap (W-Vl) dat over twee dagen doorgaat. Zaterdag 28/04 (Roeselare) sta ik aan de start van de 100m en het discuswerpen. Zondag 29/04 (Kortrijk) staat de 110mH en het polsstokspringen op het programma. Na dit weekend heb ik dan bijna alle disciplines van de tienkamp eens in wedstrijd afgewerkt en ben ik helemaal klaar voor de tienkamp in Desenzano! Voorlopig vallen de weersvoorspellingen mee, alleen verkondigen ze opnieuw een behoorlijk sterke wind, die op beide locaties uit een nadelige richting zou waaien. We zien wel!
Gedurende 5 weken heb ik in een rustige en zonnige omgeving het eerste deel van de zomervoorbereiding kunnen afwerken. De stage is zeer goed verlopen en ik sta op de meeste disciplines al een stuk verder dan vorig jaar. De vooruitgang heb ik in 1 discipline al officieel kunnen bevestigen tijdens de Yellow Pages track meet op de thuispiste (Stellenbosch). Daar haalde ik met een vermoeid lichaam ruim 4m90 met de polsstok. Heel leuk en motiverend om zo het eerste deel van de voorbereiding te kunnen afronden.
Ondertussen ben ik al enkele dagen terug in het land, met een aangenaam weertje als ontvangstcomité. Dat maakt de overgang van de Zuid-Afrikaanse setting wat minder pijnlijk en kan ik ook het tweede deel van de voorbereiding naadloos inzetten. Deze week wordt de hoge belasting op het lichaam wat weggenomen om dan de twee daaropvolgende weken door te trainen. Daarna zal het weer wat rustiger worden op atletiekvlak (en drukker op schoolvlak, met een naderende thesisdeadline). Tijdens de rustigere weken zal ik deelnemen aan enkele wedstrijden om toch wat voldoende wedstrijdritme te hebben voor mijn eerste tienkamp van het seizoen. Net als vorig jaar zak ik af naar het Gardameer om deel te nemen aan de 25e editie van de Multistars-decathlon in Desenzano Del Garda/ITA dat doorgaat op 5 en 6 mei. Deze meerkamp maakt tevens nog altijd deel uit van de IAAF Combined events challenge. Ik hoop om daar mijn score van vorig jaar tijdens de Universiade in Shenzhen (7818 punten) te bevestigen, maar dit zal mede afhankelijk zijn van de lokale weersomstandigheden (cfr. vorig jaar werden daar windsnelheden gemeten tot -5,0 m/s). Voorlopig maak ik mij niet te veel zorgen aangezien alles goed gaat :-)
Tot binnenkort
De trainingsstage loopt stilaan ten einde en tot nu toe heb ik bijna alleen maar positieve signalen gekregen. Op nagenoeg alle fronten heb ik mijzelf kunnen bijschaven. Tijdens de stage werd er een accent gelegd op het polsstokspringen en het discuswerpen die beiden 2 maal per week op het programma stonden. Volgende week is de laatste trainingsweek waarin ook een oefenwedstrijd is voorzien (de Yellow Pages-meeting in Stellenbosch, een vergelijkbaar circuit met de Flanders-cup in Vlaanderen). Volgende week zondag keer ik terug naar België om dan de rest van de voorbereiding af te werken!
Hieronder enkele beelden van de stage tot nu toe, enjoy!
Na mijn laatste wedstrijd, de IFAM indoor waar ik 4m73 haalde met de polsstok, van het kort en krachtige indoorseizoen ben ik vertrokken naar Stellenbosch/Zuid-Afrika om er net als vorig jaar deels het outdoorseizoen voor te bereiden. Dit is ook de reden waarom ik niet in de uitslag van het Belgisch kampioenschap terug te vinden was. Ondertussen ben ik al 3 weken goed aan het trainen i.f.v. het buitenseizoen, waarvan de derde week van de stage net gestart is. Bij aankomst was het even wennen aan de warme temperaturen, maar na een paar dagen was ik min of meer aangepast. De trainingen werden tot nu toe altijd afgewerkt onder een stralende zon. Voorlopig gaat alles naar wens en kan ik ongeremd aan mijn techniek van een aantal buitendisciplines schaven. Voor het kogelstoten en discuswerpen krijgen we hulp van Janus Robberts een gewezen topwerper (o.a. 21m97 met de kogel en als 21-jarige een zevende plaats op de Olympische spelen van Sydney!), die interessante insider-tips geeft.
Ook op fysiek vlak wordt er veel werk verzet (mobiliteit, looptraining en power). Met 9 à 10 trainingen per week is er voldoende tijd om een degelijke basis te leggen en om het een en ander op orde te zetten. Ik voel dat ik een stuk verder sta dan vorig jaar op stage (die toen zelfs in april was). Ik ben er zeker van dat ik, zonder blessures, terug enkele stappen voorwaarts kan zetten en mijn progressie van vorig jaar minstens kan bevestigen. De prestaties van afgelopen indoorseizoen lieten alvast het beste vermoeden.
Naast de trainingen zijn er nog een aantal zaken die de tijd verdelen. Hierbij denk ik aan het extra werk om het lichaam blessurevrij en “fris” te houden (foamroller, chiropractor het huishouden dat we zelf moeten onderhouden,… Het beetje tijd die nog overblijft kan ik investeren in schoolwerk (o.a. thesis- en stagewerk), genoeg om handen dus. In tegenstelling tot het eerste semester is het zwaartepunt nu meer verschoven naar atletiek i.p.v. school. De combinatie fulltime student – fulltime atleet is zeker niet optimaal, maar we slaan er ons wel doorheen!
Hieronder zijn enkele foto’s terug te vinden van de prachtige omgeving en onze bezigheden. Binnenkort zal ik ook een filmpje proberen online te zetten met enkele beelden van de stage tot nu toe. De intensievere volgers kunnen bijna dagelijks iets lezen op twitter (@cedricnolf).
Tot binnenkort!
Pinguïn @ Boulders beach
